A crack in the system!

31 maart 2017

Ok. Even serieus. Wat een vreemde week was dit. In alle opzichten. Ik had zelfs een dipje. Dat was al even geleden zeg maar. Was echt chagrijnig. Moe. Hoofdpijn. Uit m’n flow. Zo niet fijn. En op zo’n vrijdagavond als deze vallen er puzzelstukjes op hun plek. Want ineens zie ik ook alle puzzelstukjes liggen. Ze sluiten naadloos aan.

Want het is niet alleen mij overkomen voel ik. Ik heb deze week bizar veel signalen gekregen dat er een ‘crack in the system’ zit. Beweging. Movement. Stappen. Quantum leap.

Met lef. Met vallen en opstaan. Keuzes maken. Heel veel geven, maar ook heel veel van jezelf houden.

Het begon misschien wel tijdens het Magic Mama Event vorige week woensdag. Officieel de eerste dag van de lente. Met heel veel bijzondere en mooie vrouwen bij elkaar. Oud zeer kwam naar boven, verhalen werden gedeeld en er was heel veel ruimte voor nieuwe energie.

Die vrijdag had ik een afspraak bij een osteopaat. Tenminste dat stond op z’n kaartje. Het kan wat mij betreft ook tovenaar, wizard of heks zijn. Want wat hij anders heeft gedaan dan die anderen therapeuten. Ik weet het niet. En ik hoef het ook niet te weten. Ik weet wel dat ik nu een week later nog steeds pijnvrij ben. Ik kan het eigenlijk niet geloven. Ik ben er een beetje van in de war. Want elf maanden en vier dagen pijn. Dat ga je dus gewoon vinden. En nu moet dit het nieuwe gewoon worden.

En toen kreeg ik ook nog die ‘rare’ mailtjes en whatsppjes die uiteindelijk allemaal over hetzelfde gingen. Namelijk “Ik beslis nu zelf wel wat goed voor mij is!”. Vier berichten met vier keer min of meer dezelfde strekking. Dit waren de berichtjes, de korte versie:

Ik heb een vaste baan aangeboden gekregen. Ga ik dus echt niet doen. Ik heb gezegd “Dat kan m’n zzp-hartje niet aan”.

 

Kan ik even met je sparren? Ik krijg door een reorganisatie nu eindelijk die promotie die ik al jaren wil. Maar wil ik het nu nog wel?

 

Bedankt dat je naar me hebt geluisterd. Ik ben nu een paar weken verder en … ontslagen. Praise the lord.

 

Ik heb mijn proeftijd niet volgemaakt. Het werkte niet. En ik heb weer veel van mezelf gegeven, maar ik ben blij en trots dat ik mezelf niet voorbij gelopen ben. Ik heb nu twee weken rust ingelast en daarna heb ik alweer een nieuwe opdracht.

 

Trots. Blij. Wat een power.

Maar ook echt bijzonder toch? Want in een tijd waarin we blij mogen zijn met werk. Met inkomen. Met omzet. Kiezen we dus toch steeds vaker voor geluk, vrijheid, flow. Ik ook. En dat is ook echt niet altijd makkelijk. Maar het moet. Want aan m’n hart voel ik of het klopt.

En misschien was het gewoon de overgang van winter- naar zomertijd. Kan ook.

😉

Liefs,

Hanneke

Make.Room.For.Magic.

No Comments

Leave a Reply