Weet je dat er secretaresses zijn die al drie jaar ergens werken en nog nooit een functioneringsgesprek hebben gehad?

13 mei 2017

Wow, wat kreeg ik veel reacties op mijn blog ‘De secretaresse verdwijnt!’ Er is nog nooit zoveel geliket en gedeeld. Bedankt ook voor alle persoonlijke berichten. Heel waardevol. Voor jou en voor mij. Het voelt nog steeds spannend. Want ik heb deze uitgesproken mening best lang uitsluitend in bekende kring gedeeld. Ik realiseer me dat ik een tijd lang bang was om mensen te kwetsen. Terwijl ik nu ervaar dat die mensen zich juist gehoord en gezien voelen. Ik heb me gerealiseerd dat je mening voor je houden nog kwetsender kan zijn dan je uiten. Want waarom mogen we niet gewoon zeggen hoe wij vinden dat de vork in de steel zit? Vertellen wat we dagelijks horen en ervaren? Door je uit te spreken geef je mensen gelegenheid om er inspiratie uit te halen en erop te reageren. Dus … beloofd is beloofd. Hier het vervolg op ‘Het secretaressevak verdwijnt niet. De secretaresse verdwijnt’.

M’n roots, m’n hart

De reacties die ik op de vorige blog kreeg waren voor 95% positief. En kwamen soms uit heel verrassende hoek. Dat motiveert me. Om er nog meer over te schrijven. Over hoe managers en andere leiders soms echt niet in de gaten hebben welke schade ze bij medewerkers aanbrengen. En in mijn geval schrijf ik dan vooral over de groep van managementondersteuners. Omdat daar m’n roots liggen. En m’n hart.

De iets minder positieve reacties lagen in het verlengde van “Ja maar als je niet tevreden bent, ben je zelf verantwoordelijk om het te bespreken in een functioneringsgesprek.” of “Jij doet net of de stap nemen naar het ondernemerschap zo makkelijk is maar dat is voor veel mensen niet zo”. Die kan ik niet zomaar laten liggen natuurlijk. Dus here we go.

Ja leuk laten we het over het functioneringsgesprek hebben

Laten we het inderdaad even over dat jaargesprek hebben. Of beoordelingsgesprek. Of evaluatiegesprek. Of jaargesprek. Weet je dat er secretaresses zijn die al drie jaar ergens werken en nog nooit een gesprek hebben gehad? “Dat doen we als de volgende manager komt, als het team staat, na de kerstvakantie.” Ja doei, zeker als pasen en pinksteren op één dag vallen? En ondertussen zit je daar. Jezelf een beetje aan te sturen en te motiveren. In het eerste jaar heb je voldoende uit te zoeken. In het tweede jaar ga je al wat visie en doelstelling missen. En in het derde jaar leg je je er maar bij neer. “Zo gaat dat hier.” Ik vind dat dus onverantwoordelijk. En schadelijk. Voor de medewerker en het bedrijf.

Bovendien weet ik hoe belangrijk bevestiging en sturing kan zijn. Wat gaat goed, wat kan beter? In de waan van de dag is hier vaak geen tijd om bij stil te staan. Terwijl secretaresses (althans de meesten) zo ontzettend veel behoefte hebben aan feedback. En een compliment. En weten waar ze aan toe zijn. Dan kunnen ze weer hun magic dingetje doen. Het vuur moet aangewakkerd blijven.

Vul je het format zelf even in?

Oh ja. Vuur. Zeg nou zelf. Hoe enthousiast worden managers van jaargesprekken. Voor 9 van de 10 is het vooral administratief gedoe. Een verplichte taak in de functieomschrijving. En puntje bij paaltje ben je vaak zelf nog verantwoordelijk voor de voorbereiding ook. “Vul je het format zelf even in?”. Nogmaals, onverantwoordelijk. En een tikkie dom. Want ik zeg het nog maar een keertje. Als je secretaresses voorziet van een plan, een doel en een deadline … BAM Magic! Ze vliegen. Ze poweren. Ze regelen het onmogelijke. Onzichtbaar. Met ballen. Maar als je ze te lang laat aanmodderen … she’s gone with the wind.

Nee sorry geen budget

Ok. En als je dan al wensen hebt op het gebied van je ontwikkeling dan is er of geen budget, zien ze niet hoe jij die kennis kunt gaan inzetten in je werk of … en dit vind ik de ergste, je zit als secretaresse bij MT vergaderingen, ziet en hoort van alles en weet hoe de zaak er financieel voorstaat. Dus je gaat zelf invullen dat het nu misschien niet het juiste moment is om om een training te vragen. Onzin! Kop in het zand. Echt waar. Iedereen moet continu verbeteren. Je moet iedere dag een beetje beter worden dan gisteren. Alleen dan kun je groeien. Kan het bedrijf waar je werkt groeien. Kan de economie in Nederland groeien. En meer last wil ik voor nu niet op je schouders leggen 😉

Even serieus

Moraal van dit verhaal. Neem het plannen en evalueren van je werk serieus. Op welke manier dan ook. Kies voor een een Performance Management tool van drie ton of een gesprek 3x per jaar aan de lunchtafel. Maar communiceer! Zie het als een kans om in contact te blijven en mooie plannen te maken. Stel prachtige doelen. Kom op met die lat! Van twee kanten. Geven en nemen.

Doe er iets mee!

Hanneke

P.S. Misschien ben je zat en wacht je het niet meer af. Wordt eigen baas als virtual assistant. Je bent van harte welkom om deel te nemen aan het webinar van dinsdag 5 of donderdag 7 september ‘Van secretaresse naar virtual assistant’.

 

No Comments

Leave a Reply