Het secretaressevak verdwijnt niet. De secretaresse verdwijnt!

1 mei 2017

Dit had ik een paar jaar geleden niet zien aankomen. Sterker nog. Ik was ervan overtuigd dat het secretaressevak ook tot ver na 2020 zou bestaan. Hoe kunnen al die managers, directieleden en projectleiders nu zonder secretaresse? Ondenkbaar in mijn ogen. Het secretaressevak is een vak. Een vak om trots op te zijn. En ik was de laatste jaren heel druk om ervoor zorgen dat secretaresses gemotiveerd bleven, voldoende kennis vergaarden, enthousiast bleven, maar … er gebeurde iets geks. Ze gingen wel kennis en wijsheden vergaren, waren nog steeds enthousiast en gemotiveerd, maar niet meer over hun baan of over hun leidinggevenden of over het bedrijf waar ze werkten.

Ben je een secretaresse, lees dan vooral verder. Dan voel je misschien precies waarom je het idee hebt dat je je uitdaging kwijt bent. Heb je een secretaresse, lees dan alsjeblieft verder en ga met haar in gesprek als je haar niet kwijt wilt.

Ergens is er in mijn ogen de afgelopen jaren iets vreselijk scheef gegroeid. Misschien is de ‘echte’ secretaresse zichzelf wel ontgroeid. Is ze letterlijk en figuurlijk boven zichzelf uitgestegen en ziet ze nu zelf ook de waarde van haar inzet en persoonlijkheid.

Leuren en sleuren

Wat ik nu van veel meiden hoor is dat ze er klaar mee zijn. Zij verlaten het vak. Niet andersom. De zoveelste reorganisatie, de tweede burnout op komst, een boreout omdat er inmiddels veel te weinig uitdaging in de baan zit, constant moeten meebewegen op golven die niet meer jouw golven zijn, geen vertrouwen in de visie (als die er al is). Ja sorry, dit klinkt misschien een beetje negatief. En ik heb me ook echt de laatste jaren afgevraagd of dit over mij gaat of over de ander, maar ik ben eruit. We hebben het goed verkloot met z’n allen. De een heeft te veel werk, de ander te weinig. En dat geldt niet alleen voor secretaresses. Centraliseren, decentraliseren en weer centraliseren. Van personal assistant naar een secretaressepool. Van frontoffice naar backoffice. Meestal met de beste bedoelingen, maar je leurt en sleurt met de meest loyale werknemer die er is. De secretaresse. Loyaal zijn is haar eerste natuur. En tegen die tijd dat ze ontdekt dat ze heel ongelukkig wordt van die nieuwe plek, ben je haar eigenlijk al kwijt als multifunctionele sympathieke betrouwbare oplossingsgerichte powerwoman.

“Helemaal niet, ik blijf een powerwoman!” denk je misschien. En nee, gelukkig! De meesten van jullie laten je niet kisten. Maar de supercape wordt wel steeds vaker ingeruild voor een harnas. Een mij-krijgen-ze-niet-klein-laagje. Maar is dat wat je wilt?

Say what?

Voorbeeldje. We hebben Astrid in de training gehad die bij haar werkgever had aangegeven dat ze te weinig werk had en ze had gevraagd of ze 20 uur per week mocht gaan werken zodat ze deels kon gaan bouwen aan haar eigen bedrijf. Nee dat kon niet. Want … (zit je?) … dat stond niet goed. Er moest altijd iemand op die stoel zitten. Say what? Zitten. Voor het beeld. Dus ze ging weg. Voor de volle 40 uur. Want wie wil er nu ‘mooi op een stoel zitten’ met die power? Ze heeft nu haar eigen goedlopende bedrijf naast een heel mooi gezin met uitbreiding op komst.

Of Lisette die nu middenin een reorganisatie zit. Met klagende collega’s. Die hun werk nog niet zeker zijn. Zij mag blijven weet ze al. En er zit zelfs een promotie aan vast. Maar ze is er niet zeker van of dit de uitdaging en de voldoening gaat geven waar ze zo’n behoefte aan heeft. Dus ze kiest voor zekerheid en is nu bij ons de training gestart. Met vier kinderen en een hardwerkende man kan zij straks zelf kiezen voor wie, hoeveel en waar ze werkt. It’s gonna be magical!

Ik heb het een beetje ingehouden om dit soort berichten te delen. Ik heb heel lang niet durven geloven dat van dit verhaal nog honderden varianten zijn. Maar nu ben ik los. En ik moet wel, want de verhalen komen nu wekelijks soms dagelijks op me af.

Actie

De afgelopen jaren heb ik veel paden bewandeld. Maar één ding is al die jaren hetzelfde gebleven. Ik gun alle mensen een vrij, voldaan en happy gevoel. Elke dag. Dat je alle power en creativiteit die je in je hebt de ruimte kan geven. Dat is mijn missie. Ik geloof dat dan de wereld weer een stukje beter wordt. Als je elk inzicht dat je hebt omzet in actie (hoe klein de actie ook is) dan verandert er iets in je leven. Stapje voor stapje kun jij zelf het leven creëren waar je van droomt.

Wat is jouw verhaal? Waar ben jij klaar mee? Heb je nog de regie over je werk en je leven? Of leef je het leven wat anderen voor je willen? Wat anderen van je verwachten?

Ik wil je vragen of je er gewoon even over na wilt denken de komende tijd. Stel jezelf eens deze vragen: Doe ik wat ik leuk vind? Heb ik nog voldoening of kan ik en wil ik meer? Waarin ga ik investeren? Is misschien de overstap naar virtual assistant iets voor mij? Who knows!

Liefs,

Hanneke

P.S. Ben je er echt klaar mee? Overweeg dan de overstap naar virtual assistant. Op 5 en 7 september kun je terecht bij het gratis online webinar ‘Van secretaresse naar virtual assistant’. Meld je nu aan!

 

8 Comments

  • Reply Gonny de Wit 2 mei 2017 at 11:53

    Hi Hanneke,
    Ik begrijp je emotie om op publish te drukken. Als erkend leerbedrijf raad ik iedereen ook aan zich continue bij te scholen – goed te kijken naar de werkzaamheden van je baas en collega’s / afdelingcollega’s en kijken of je iets kunt overnemen. Zelf heb door dit continue te doen nooit die problemen gehad. Je moet continue en tegenwoordig nog veel veel meer dan vroeger zorgen voor je meerwaarde, want er komen steeds meer technische mogelijkheden die ons werk makkelijker maken en dus moet je blijven investeren in jezelf en goed in de gaten houden wat er in de organisatie gebeurt waar je kunt inspringen.

    Kijk welke werkzaamheden je baas of de andere afdelingsmensen niet leuk vindt – misschien kun je hierin iets betekenen.
    Kijk welke werkzaamheden bij aanverwante afdelingen gebeuren (administratie / receptie / postkamer) of werkzaamheden ban collega’s misschien kun je hierin iets betekenen – misschien ben jij goed in Spaans en de dame van de andere afdeling minder –> hebben ze geen vertaler Spaans nodig en jij biedt meerwaarde aan het bedrijf en je collega.

    Succes dames

  • Reply Petra Fehring 2 mei 2017 at 13:42

    Hoi Hanneke, goed dat je dit deelt want ik ben het helemaal met je eens. Het gaat niet om 1 secretaresse maar om een heleboel secretaresses. Ik herken het verhaal. Ik herken de struggles. Ook ik kom uit het vak heb hier al velen over gesproken. En ik vraag me eerlijk gezegd al jaren af of het bedrijfsleven wel beseft hoe waardevol de secretaresses zijn! In welke functie rol of met welke titel dan ook. Door te gaan werken als VA ontdekken ze weer waar hun krachten liggen, wat geweldig is. Tegelijkertijd is het een enorm gemiste kans voor al deze kanjers in loondienst, want ook zij zijn nog steeds hard nodig.

  • Reply Monique 4 mei 2017 at 14:16

    Heel herkenbaar!

  • Reply Linda Ritman 8 mei 2017 at 15:06

    Absoluut voor mij de spijker op z’n kop!

  • Reply Sylvia Helder 8 juni 2017 at 09:25

    Treffend en heel goed geschreven!

  • Reply Elizabeth Slengard 8 juni 2017 at 10:57

    Ook ik herken mijzelf hierin en weet niet of bijscholing alleen kan helpen, ik denk ook gesprekken voeren binnen de organisatie om na te gaan waar er kansen zijn die je natuurlijk ook gegund moeten worden. Daarnaast moet de directe leidinggevende er achter staan anders lukt het nooit. De factor tijd waarvoor men aangesteld is, vindt men doorgaans niet wenselijke om structureel op te delen voor andere werkzaamheden.
    Eenvoudig is het niet.

  • Reply Monique 9 juni 2017 at 09:59

    Goed stuk dame!

  • Reply Renske de Boer 12 juni 2017 at 11:02

    Heel herkenbaar en precies hoe het werkt in de praktijk!

  • Leave a Reply